Zwolnienie od kosztów notarialnych

utworzone przez | 19 czerwca 2019 | Czynności notarialne

Dysponowanie majątkiem wiąże się z wydatkami, których z różnych względów, uniknąć nie sposób (czego dowiedliśmy w artykule z 22 lutego 2018 roku zatytułowanym
,,O taksie notarialnej – mity i fakty’’). Do tematu postanowiliśmy jednak powrócić, z uwagi na informacje, które do nas docierają.

Otóż, bywają sytuacje, kiedy wizytę w kancelarii notarialnej odracza się w czasie albo i rezygnuje się z niej całkowicie z powodów finansowych. Konkretnie – klienci obawiają się, że nie będzie ich stać na skorzystanie z pomocy notariusza. Dzisiejszym wpisem mamy nadzieję uspokoić Państwa. Ustawodawca przewidział podobny scenariusz i w artykule
6 Ustawy z dnia 14 lutego 1991 roku ,,Prawo o notariacie’’ zawarł przepis, na mocy którego możliwe jest zwolnienie osób fizycznych i podmiotów prawnych od ponoszenia kosztów wynagrodzenia za dokonaną czynność notarialną.

W podobnym przypadku należy zwrócić się z wnioskiem do właściwego sądu rejonowego o zwolnienie w całości lub w części od ponoszenia żądanego przez notariusza wynagrodzenia. Sąd w pierwszej kolejności ustali, czy zachodzi potrzeba dokonania czynności notarialnej, a następnie wnikliwie zbada, czy sytuacja finansowa wnioskodawcy uprawnia go do przeprowadzenia czynności notarialnej bez obowiązku uiszczenia wynagrodzenia notariusza.

We wniosku o zwolnienie z obowiązku ponoszenia wynagrodzenia notariusza należy precyzyjnie wskazać, jaka czynność notarialna ma zostać przeprowadzona przez notariusza. Należy także uzasadnić potrzebę przeprowadzenia czynności notarialnej i załączyć stosowne dokumenty uwierzytelniające stwierdzenia zamieszczone we wniosku o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów związanych z wynagrodzeniem notariusza.

Sąd, po pozytywnym rozpatrzeniu sprawy, uwzględni wniosek oraz wyznaczy notariusza do dokonania wskazanej czynności notarialnej. Koszt opłaty notarialnej poniesie Skarb Państwa zgodnie z obowiązującą taksą notarialną.

 

O akcie notarialnym

Forma aktu notarialnego wymaga zachowania zasady jedności: osób, miejsca i akcji. W praktyce notarialnej oznacza to, że notariusz współuczestniczy w redagowaniu treści oświadczeń woli, spisuje postanowienia umowy, odczytuje je następnie stronom, a na końcu – po pisemnym potwierdzeniu przez uczestników czynności notarialnej, iż akceptują treść wysłuchanego dokumentu; sygnuje akt własnym podpisem.

O zakresie czynności notarialnych

Spectrum czynności notarialnych jest o wiele szersze, niż powszechnie przyjęło się pojmować i nie ogranicza się tylko do sporządzania aktów notarialnych. W poniższym artykule nakreślimy zarys praktyk notarialnych, by w formie ,,pigułki wiedzy’’ przybliżyć Państwu profil działalności kancelarii notarialnej.

O początkach instytucji notariatu w wielkim skrócie

Zalążków instytucji notarialnych należy doszukiwać się w zamierzchłych czasach starożytności, kiedy to krystalizujące się prawo rzymskie, będąc pod niebagatelnym wpływem prawodawstwa państw hellenistycznych, ewoluowało do postaci skodyfikowanej. Siłą rzeczy pociągało to za sobą rozbudowę aparatu biurokratycznego, w którym coraz silniejszą pozycję zajmują wyspecjalizowani i posiadający koncesję władz – tabelliones – urzędnicy sporządzający dokumenty stwierdzające dokonanie czynności prawnej, testamenty, podania, skargi i odwołania od decyzji organów administracji.

O wizycie ,,Statystycznego Polaka’’ w kancelarii notarialnej

W tej materii dane są bezwzględne i przerażające równocześnie. Otóż: tzw. ,,przeciętny Polak’’ odwiedza kancelarię notarialną raz w życiu. Niby każdy ma świadomość posiadania konstytucyjnie zagwarantowanego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a o ,,świętym prawie własności’’ głośno bywa przy okazji afer reprywatyzacyjnych, statystyki – ani drgną!

O taksie notarialnej – mity i fakty*

O niebotycznych wynagrodzeniach pobieranych przez notariuszy krążą legendy. Trudno dociec, kto jest ich autorem, skoro, jak wykazano w poprzednim artykule, ,,Statystyczny Polak’’ bywa gościem nader rzadko spotykanym w kancelarii notarialnej. Niemniej; mit istnieje i pora się z nim rozprawić za pomocą faktów, czyli bezwzględnie.