UMOWA DEWELOPERSKA

utworzone przez | 25 lutego 2020 | Czynności notarialne

Umowa deweloperska to wciąż jeszcze relatywnie nowy typ umowy notarialnej unormowany w polskim prawie ustawą z dnia 16 września 2011 roku o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. Zadaniem obowiązującej od dziewięciu lat ustawy jest regulacja zasad ochrony praw nabywcy na rynku pierwotnym obrotu nieruchomościami.

Na podstawie powyższej umowy deweloper zobowiązuje się, po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego, do ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności tego lokalu na nabywcę albo do przeniesienia na nabywcę własności nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym. Co najistotniejsze; deweloper jest zobligowany prawem do zawierania umów deweloperskich w formie aktu notarialnego na każdym etapie budowy. Oznacza to, iż do momentu uzyskania dla budynku pozwolenia na użytkowanie deweloper nie może zawierać umów w innej formie poza aktem notarialnym. Ten swoisty przymus prawny ma na celu ochronę kupującego i skutecznie zabezpiecza pieniądze, które wpłaca on deweloperowi już na etapie budowy, a jeszcze przed przeniesieniem własności nieruchomości.

Umowy deweloperskie bywają bardzo obszernymi, zawiłymi i szczegółowymi dokumentami, które ze względów formalnych wymagają dołączenia wielu załączników stanowiących integralną część aktu notarialnego (dla przykładu: prospekt informacyjny, aktualny odpis księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, kopia pozwolenia na budowę, projekt architektoniczno-budowlany itp.). Dlatego też, w razie jakichkolwiek wątpliwości zapraszamy do kontaktu z Kancelarią Notarialną, której wyspecjalizowani prawnicy udzielą zainteresowanym wyczerpujących porad w tym zakresie.

O akcie notarialnym

Forma aktu notarialnego wymaga zachowania zasady jedności: osób, miejsca i akcji. W praktyce notarialnej oznacza to, że notariusz współuczestniczy w redagowaniu treści oświadczeń woli, spisuje postanowienia umowy, odczytuje je następnie stronom, a na końcu – po pisemnym potwierdzeniu przez uczestników czynności notarialnej, iż akceptują treść wysłuchanego dokumentu; sygnuje akt własnym podpisem.

O zakresie czynności notarialnych

Spectrum czynności notarialnych jest o wiele szersze, niż powszechnie przyjęło się pojmować i nie ogranicza się tylko do sporządzania aktów notarialnych. W poniższym artykule nakreślimy zarys praktyk notarialnych, by w formie ,,pigułki wiedzy’’ przybliżyć Państwu profil działalności kancelarii notarialnej.

O początkach instytucji notariatu w wielkim skrócie

Zalążków instytucji notarialnych należy doszukiwać się w zamierzchłych czasach starożytności, kiedy to krystalizujące się prawo rzymskie, będąc pod niebagatelnym wpływem prawodawstwa państw hellenistycznych, ewoluowało do postaci skodyfikowanej. Siłą rzeczy pociągało to za sobą rozbudowę aparatu biurokratycznego, w którym coraz silniejszą pozycję zajmują wyspecjalizowani i posiadający koncesję władz – tabelliones – urzędnicy sporządzający dokumenty stwierdzające dokonanie czynności prawnej, testamenty, podania, skargi i odwołania od decyzji organów administracji.

O wizycie ,,Statystycznego Polaka’’ w kancelarii notarialnej

W tej materii dane są bezwzględne i przerażające równocześnie. Otóż: tzw. ,,przeciętny Polak’’ odwiedza kancelarię notarialną raz w życiu. Niby każdy ma świadomość posiadania konstytucyjnie zagwarantowanego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a o ,,świętym prawie własności’’ głośno bywa przy okazji afer reprywatyzacyjnych, statystyki – ani drgną!

O taksie notarialnej – mity i fakty*

O niebotycznych wynagrodzeniach pobieranych przez notariuszy krążą legendy. Trudno dociec, kto jest ich autorem, skoro, jak wykazano w poprzednim artykule, ,,Statystyczny Polak’’ bywa gościem nader rzadko spotykanym w kancelarii notarialnej. Niemniej; mit istnieje i pora się z nim rozprawić za pomocą faktów, czyli bezwzględnie.