Przesunięcia majątkowe między małżonkami

utworzone przez | 26 marca 2020 | Czynności notarialne

Z chwilą zawarcia związku małżeńskiego w myśl ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, pomiędzy małżonkami powstaje wspólność majątkowa, zwana również wspólnością ustawową, która obejmuje przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje lub jedno z małżonków.
W przypadku zawarcia związku małżeńskiego, gdzie przyszli małżonkowie podpisali umowę majątkową małżeńską wprowadzającą w ich związku małżeńskim rozdzielność majątkową, zarówno majątek nabyty przed zawarciem umowy, jak i majątek nabyty później stanowi własność i majątek osobisty jednego z małżonków.

Do majątku osobistego każdego z małżonków należą między innymi wszystkie przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej, przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis oraz darowiznę, prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębny przepisom, prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej, przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki z majątku osobistego, przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, prawa niezbywalne, jak również przedmioty majątkowe służące zaspokajaniu osobistych potrzeb jednego z małżonków i przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osiągnięcia.

Majątek wspólny stanowiący własność obojga małżonków to pobierane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków, dochody płynące z majątku wspólnego małżonków oraz z majątku jednego z małżonków, zgromadzone środki emerytalne każdego z małżonków, a także kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie.

Składniki majątku osobistego jednego z małżonków można przekazać drugiemu małżonkowi
do jego majątku osobistego. Istnieje również możliwość przekazania składników majątku osobistego do majątku wspólnego obojga małżonków lub z majątku wspólnego do majątku osobistego jednego z małżonków. Dlatego też, w razie jakichkolwiek wątpliwości zapraszamy do kontaktu z Kancelarią Notarialną, której wyspecjalizowani prawnicy udzielą zainteresowanym wyczerpujących porad w tym zakresie.

O akcie notarialnym

Forma aktu notarialnego wymaga zachowania zasady jedności: osób, miejsca i akcji. W praktyce notarialnej oznacza to, że notariusz współuczestniczy w redagowaniu treści oświadczeń woli, spisuje postanowienia umowy, odczytuje je następnie stronom, a na końcu – po pisemnym potwierdzeniu przez uczestników czynności notarialnej, iż akceptują treść wysłuchanego dokumentu; sygnuje akt własnym podpisem.

O zakresie czynności notarialnych

Spectrum czynności notarialnych jest o wiele szersze, niż powszechnie przyjęło się pojmować i nie ogranicza się tylko do sporządzania aktów notarialnych. W poniższym artykule nakreślimy zarys praktyk notarialnych, by w formie ,,pigułki wiedzy’’ przybliżyć Państwu profil działalności kancelarii notarialnej.

O początkach instytucji notariatu w wielkim skrócie

Zalążków instytucji notarialnych należy doszukiwać się w zamierzchłych czasach starożytności, kiedy to krystalizujące się prawo rzymskie, będąc pod niebagatelnym wpływem prawodawstwa państw hellenistycznych, ewoluowało do postaci skodyfikowanej. Siłą rzeczy pociągało to za sobą rozbudowę aparatu biurokratycznego, w którym coraz silniejszą pozycję zajmują wyspecjalizowani i posiadający koncesję władz – tabelliones – urzędnicy sporządzający dokumenty stwierdzające dokonanie czynności prawnej, testamenty, podania, skargi i odwołania od decyzji organów administracji.

O wizycie ,,Statystycznego Polaka’’ w kancelarii notarialnej

W tej materii dane są bezwzględne i przerażające równocześnie. Otóż: tzw. ,,przeciętny Polak’’ odwiedza kancelarię notarialną raz w życiu. Niby każdy ma świadomość posiadania konstytucyjnie zagwarantowanego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a o ,,świętym prawie własności’’ głośno bywa przy okazji afer reprywatyzacyjnych, statystyki – ani drgną!

O taksie notarialnej – mity i fakty*

O niebotycznych wynagrodzeniach pobieranych przez notariuszy krążą legendy. Trudno dociec, kto jest ich autorem, skoro, jak wykazano w poprzednim artykule, ,,Statystyczny Polak’’ bywa gościem nader rzadko spotykanym w kancelarii notarialnej. Niemniej; mit istnieje i pora się z nim rozprawić za pomocą faktów, czyli bezwzględnie.