Blog

Powszechnym jest mniemanie, iż zawód notariusza to niezwykle użyteczna, ale i bardzo monotonna profesja, która nie wymaga szczególnej samodzielności i kreatywności ze strony parającej się nią osoby. Nic bardziej mylnego!

Specjalność ta figuruje na liście zawodów zaufania publicznego, co za tym idzie – wymaga zaangażowania własnego i stworzenia szczególnej więzi o charakterze poufnym opartej na zaufaniu, wiedzy i kompetencjach posiadanych przez notariusza. Rejent osobiście sprawuje powierzone mu czynności i ponosi cywilną odpowiedzialność za należyte ich przeprowadzenie, przy czym ma prawo do podejmowania autonomicznych i niezależnych decyzji w ramach wykonywanego zawodu.

Notariusz spełnia niezwykle odpowiedzialną ,,misję podwójnego agenta w prawie’’,z jednej strony bowiem ma za zadanie: aktywnego, prawnego doradzania, czasem wielu stronom składającym oświadczenie woli, z drugiej zaś ciąży na nim obowiązek nadania złożonym w jego obecności deklaracjom – wymaganej formuły prawniczej przy tworzeniu dokumentu o mocy urzędowej. Zobowiązany jest również do przechowywania dokumentówi sporządzania z nich odpisów mających wagę oryginałów.

Rangę tej profesji jednoznacznie wykłada definicja notariatu i jego ustroju określona na Kongresie Notariuszy Międzynarodowej Unii Notariatu Łacińskiego (Polska jest jej członkiem od 1992r.) w 1984 roku we Florencji: ,, Nowoczesny Notariat stanowi organizację, w której w oparciu o obowiązujące przepisy prawa i w określonych uwarunkowaniach, w zakresie nieprocesowej dziedziny prawa, prawnicy o wysokich kwalifikacjach z wyższym wykształceniem uniwersyteckim tworzą dokumenty o charakterze publicznym, będąc w szczególnej służbie prawniczej oddanym społeczeństwu poprzez wykonywanie wolnego zawodu notariusza – osoby zaufania publicznego”*.

Piastowanie stanowiska notariusza jest zaszczytnym obowiązkiem.

*cytat za: http://www.rejent.com.pl/app/appStowarzyszenieS/publikacje/1991/6/5.pd