O pełnomocnictwie notarialnym

utworzone przez | 29 lipca 2018 | Czynności notarialne

Nastała kanikuła, czas urlopów i beztroski! Przynajmniej z założenia. Postarajmy się, by przebiegała bezproblemowo. Ustalmy pełnomocnictwo, a tym samym –  zadbajmy, aby okres naszej nieobecności w pracy, czy w domu, nie przysporzył ani nam, ani naszym współpracownikom i bliskim dodatkowego stresu. A już na pewno – nie rezygnujmy z wakacyjnych planów, gdy nagle zostaniemy poinformowani, że w czasie długo oczekiwanego urlopu – musimy stawić się w ważnej sprawie w urzędzie albo… w kancelarii notarialnej.

Pełnomocnictwo to forma upoważnienia konkretnej osoby (pełnomocnika) do dokonywania czynności prawnych w imieniu i na  rzecz swego mocodawcy. Jest to rodzaj oświadczenia woli, który uprawnia pełnomocnika do  reprezentowania, w tym zastępowania, mocodawcy w zakresie określonym w pełnomocnictwie, w stosunkach prawnych z innymi podmiotami prawa. Należy mieć na uwadze, że nie dla wszystkich formalności prawnych możliwe jest ustanowienie pełnomocnictwa. Grupa takich procedur jest stosunkowo wąska i dotyczy wyłącznie tych czynności, które mają ściśle osobisty charakter, jak na przykład sporządzenie testamentu, czy poświadczenie dziedziczenia.

Co do zasady; pełnomocnictwo może być udzielone w dowolnej formie, chyba że dotyczy umocowania do dokonania czynności prawnej, dla której wymagana jest forma szczególna. Pełnomocnictwa pod względem formy możemy podzielić na trzy główne kategorie:

  1. Pełnomocnictwo w zwykłej formie pisemnej do czynności zwykłego zarządu, czyli upoważnienie do reprezentowania mocodawcy przed osobami fizycznymi i prawnymi, przed urzędami i innymi instytucjami, w tym: organami skarbowymi, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, Narodowym Funduszem Zdrowia. Z uwagi na to, że coraz częściej instytucje i urzędy podchodzą nieufnie do pełnomocnictw zawieranych w zwykłej formie pisemnej, wzmiankowana forma umocowania pełnomocnika zanika na rzecz form szczególnych, czyli pełnomocnictwa z notarialnie poświadczonym podpisem i pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego.
  2. Pełnomocnictwo z podpisem notarialnie poświadczonym jest to forma coraz powszechniej stosowana na życzenie Klientów do czynności zwykłego zarządu wymienionych powyżej oraz do czynności, które prawem obligują do przestrzegania rzeczonej formy pełnomocnictwa. Tego rodzaju upoważnienie będzie niezbędne przy sprzedaży udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, do udziału w licytacji albo przy sprzedaży przedsiębiorstwa.
  3. Pełnomocnictwo w formie aktu notarialnego konieczne jest w sprawach związanych z obrotem nieruchomościami jak: zakup bądź sprzedaż nieruchomości, nabycie czy zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu albo zniesienia współwłasności itp.

Zatem: wystarczy ustalić pełnomocnictwo notarialne, by ,,cieszyć się urlopem bez zobowiązań’’. Czego Państwu i sobie życzymy!

O wypisie aktu notarialnego

Oryginał aktu notarialnego pozostaje w kancelarii notarialnej przez dziesięć lat, po tym okresie jest przekazywany do sądu wieczystoksięgowego. Strony otrzymują wypisy, które posiadają moc prawną oryginału i są jego dosłownym powtórzeniem. Można w każdym momencie zwrócić się do kancelarii notarialnej o wydanie wypisu, o ile oczywiście, przysługuje nam do tego prawo.

O odmowie dokonania czynności notarialnej

Udając się do notariusza musimy być świadomi, iż ma on obowiązek odmówienia nam dokonania czynności notarialnej, w chwili gdy uzna, że jest ona sprzeczna z prawem. Należy mieć na uwadze, że notariusz z racji swego urzędu, czuwa ,, nad należytym zabezpieczeniem praw i słusznych interesów stron oraz innych osób, dla których czynność ta może powodować skutki prawne’’*.

O korzyściach płynących ze współpracy z notariuszem – cześć II

W poprzedniej części artykułu wykazaliśmy, w odrobinę przewrotny sposób, iż doświadczenie życiowe uczy, że należy przeciwdziałać nierozważnym i lekkomyślnym działaniom. Zabezpieczamy i planujemy przyszłość swoją oraz swoich najbliższych w sferze materialnej i duchowej. Coraz częściej korzystamy z pomocy doradców rozmaitych profesji: bankowych, ubezpieczeniowych, podatkowych. Posiadanie fachowego wsparcia w każdej niemal dziedzinie życia, staje się normą. Do grona ,,swoich’’ lekarzy, spowiedników, fryzjerów, powoli dołączają trenerzy personalni, psychoterapeuci, dietetycy. Jest to dowód nie tyle wzbogacania się Polaków, ile – rozwoju świadomości społecznej, za którym w naturalny sposób winien postępować wzrost kultury prawnej.

O akcie notarialnym

Forma aktu notarialnego wymaga zachowania zasady jedności: osób, miejsca i akcji. W praktyce notarialnej oznacza to, że notariusz współuczestniczy w redagowaniu treści oświadczeń woli, spisuje postanowienia umowy, odczytuje je następnie stronom, a na końcu – po pisemnym potwierdzeniu przez uczestników czynności notarialnej, iż akceptują treść wysłuchanego dokumentu; sygnuje akt własnym podpisem.

O zakresie czynności notarialnych

Spectrum czynności notarialnych jest o wiele szersze, niż powszechnie przyjęło się pojmować i nie ogranicza się tylko do sporządzania aktów notarialnych. W poniższym artykule nakreślimy zarys praktyk notarialnych, by w formie ,,pigułki wiedzy’’ przybliżyć Państwu profil działalności kancelarii notarialnej.

O początkach instytucji notariatu w wielkim skrócie

Zalążków instytucji notarialnych należy doszukiwać się w zamierzchłych czasach starożytności, kiedy to krystalizujące się prawo rzymskie, będąc pod niebagatelnym wpływem prawodawstwa państw hellenistycznych, ewoluowało do postaci skodyfikowanej. Siłą rzeczy pociągało to za sobą rozbudowę aparatu biurokratycznego, w którym coraz silniejszą pozycję zajmują wyspecjalizowani i posiadający koncesję władz – tabelliones – urzędnicy sporządzający dokumenty stwierdzające dokonanie czynności prawnej, testamenty, podania, skargi i odwołania od decyzji organów administracji.

O wizycie ,,Statystycznego Polaka’’ w kancelarii notarialnej

W tej materii dane są bezwzględne i przerażające równocześnie. Otóż: tzw. ,,przeciętny Polak’’ odwiedza kancelarię notarialną raz w życiu. Niby każdy ma świadomość posiadania konstytucyjnie zagwarantowanego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a o ,,świętym prawie własności’’ głośno bywa przy okazji afer reprywatyzacyjnych, statystyki – ani drgną!

O taksie notarialnej – mity i fakty*

O niebotycznych wynagrodzeniach pobieranych przez notariuszy krążą legendy. Trudno dociec, kto jest ich autorem, skoro, jak wykazano w poprzednim artykule, ,,Statystyczny Polak’’ bywa gościem nader rzadko spotykanym w kancelarii notarialnej. Niemniej; mit istnieje i pora się z nim rozprawić za pomocą faktów, czyli bezwzględnie.